Winter-watersport en wachtkamers
05 apr. 2026
🇳🇱
vanuit Nederland
- Terugkeren in Amersfoort voelt bekend en is vertrouwd. Het weerzien brengt dit jaar ook nieuwe ervaringen.
- De eerste week vult zich met het afvinken van een lijstje boodschappen dat in de voorgaande weken is ontstaan en dat kon wachten tot onze aankomst op de plek waar we inmiddels de weg goed kennen.
- Als we eenmaal weer vastliggen weten wij dat de frequentie van bezoekjes van vrienden en bekenden toe gaat nemen. Zij en wij vinden dat weer leuk. Zij weten waar wij liggen, het is centraal in het land en op een leuke plek.
- Wij vinden het heerlijk om weer op fietsafstand te wonen van onze dochter Lidwien met Jeroen en twee van onze kleinkinderen. De wintermaanden zijn daarvoor ook heel geschikt met: Sinterklaas (met intocht in onze haven), Kerst en verjaardagen van beide kleinkinderen.
- In de afgelopen twee jaar hebben wij warme contacten opgebouwd met andere winterliggers en een aantal bewoners van de appartementen aan de kade. Wij vinden het leuk ze weer te zien en spreken. Dit jaar intensiveren de contacten verder en passeert er over en weer wat meer lief en leed. Joep ontdekt spinning en doet dit regelmatig met een van de buren. Een van de walbewoners heeft Vrommes graag om haar heen en van lieverlee hebben wij er een oppasadresje en uitlaatservice in Amersfoort bij.
- Tsja, en wie ons kent, had dat gedacht…? Wij zijn aan het Klaverjassen geslagen en met plezier met andere winterliggers. Op de maandagochtend is er ‘Aquavitaal’ bijgekomen voor ons beiden; een work-out in het water in het mooie zwembad van Amersfoort. De gym van Maaike, gevolgd door gezellige koffie en het schrijven in de bibliotheek van Joep op de dinsdagmorgen zijn gebleven. Tot groot genoegen van beiden. Op de woensdagmiddag was Joep weer taalcoach voor statushouders in Amersfoort. Dit jaar zorgde dat vrijwilligerswerk voor een extra attractie. De taalschool zocht een Sinterklaas en Joep’s lengte en stem voldeed wel aan de criteria…Het werd een leuke en dankbare ervaring om een kleine honderd volwassenen uit alle uithoeken van de wereld kennis te laten maken met de goedheiligman. Zij hadden wel iets meegekregen van dit fenomeen, veelal via hun kinderen en waren verrukt dat hij de tijd had gevonden om bij de Taalschool langs te komen.
- De grootste vernieuwing dit jaar zat in de beleving van een echte winter, met sneeuw en vorst. Watersport werd wintersport. Het leverde prachtige plaatjes op, maar ook zorgen. Na een paar sneeuwdagen begon de tent op het achterdek toch wel verdacht ver door te zakken onder de sneeuwlast. Wat te doen? Wij konden er onmogelijk met een bezem of zoiets bij om het weg te schuiven. De enige optie bleek om het dak stukje bij beetje leeg te maken door van onder de sneeuw naar de buitenkant te kloppen. Een behoorlijke klus, maar uiteindelijk effectief en goed voor de armspieren. Wij konden het nog een paar keer herhalen door terugkerende sneeuwval.
- Gedurende ons winterverblijf zijn wij een paar weekenden weggeweest. Een vriendenweekend in Zeeland, een familieweekend in Scheveningen en een luxe weekendje met zijn tweeën in Twente.
- Nieuw dit jaar was dat wij beiden wat vaker medische wachtkamers hebben gezien dan voorheen. Achteraf gelukkig allemaal onschuldige dingen, maar de gedachte van de jaren die gaan tellen drong zich toch op. Joep ging voor het eerst van zijn leven naar een fysiotherapeut om aandacht te geven aan de knieën die afgelopen jaar bij het wedstrijdzeilen opspeelden. Maart was voor hem sowieso een mindere maand met een hardnekkige verkoudheid/griep met terugkerende koorts. Het duurde meer dan vier weken en uiteindelijk was de huisarts bereid antibiotica te proberen en dat loste het probleem in een paar dagen op.
- In de eerste maanden van 2026 zaten nog twee kleine maar dierbare hoogtepuntjes. In januari behaalde Wies haar eerste zwemdiploma en in maart waren wij getuige van de laatste dag van Flip op het kinderdagverblijf. Hij werd daar uitgezwaaid door vriendjes en vriendinnetjes en juffen. En de week erop hoorden wij zijn eerste belevenissen op de ‘grote school’ uit de eerste hand.
- Op de ochtend van 3 april vertrokken wij uit de Eemhaven, een stukje vergezeld door kleinkinderen en schoonzoon en uitgezwaaid door wal- en bootvrienden uit de Eemhaven. Met een kleine brok in de keel keken wij achterom en waren wij dankbaar voor alle warme contacten die wij weer ervaren hadden en nu achterlieten. De troostende gedachte is dat wij ze eind oktober weer gaan zien en vermoedelijk zoeken wij ze tussendoor ook nog wel eens op. Nu weer verder met het varende leven...
Reacties
Reacties
05 apr. 2026, 13:26
Hoi, Joep. Maaike en Vrommes, mis jullie nu al. Totaal ander uitzicht en bedrijvigheid vanuit mn balconnetje. Is even wennen.
Hoop dat jullie geen last hebben gehad v die enorme wind van vannacht. Ging hier goed tekeer.
Fijne en gezellige paasdagen
05 apr. 2026, 14:36
Een boeiend verhaal lieve vrienden. Want dat kunnen wij elkaar wel noemen na een, zoveel mogelijk gezellige winter. Onze blogs verschijnen niet meer maar we volgen jullie graag. Ook wij gaan binnenkort de Eemhaven verlaten. Tot ziens in Fryslân
05 apr. 2026, 14:55
Leuk verhaal weer. Op naar hopelijk een mooie zomer
05 apr. 2026, 16:46
Fijn om te lezen dat het goed gaat met jullie. Goeie vaart de komende maanden. 😘😘
07 apr. 2026, 08:20
Weer heel erg leuk om al jullie belevenissen zo mooi compact en vol enthousiasme geschreven nog weer eens op deze manier terug te lezen. Knap gedaan en inspirerend ook .Zelfs voor mij stond er toch nog iets in wat ik niet wist . Het klaverjassen . Zo komen er iedere winter weer nieuwe leuke dingen bij . Wederom ook genoten van de passende en schitterende foto ‘s die erbij waren .Dank jullie wel en weer een mooie behouden Vaart in goede gezondheid voor 2026 .
{{ reactie.post_date.date | formatDate('DD MMM YYYY HH:mm') }}
Reageer
Laat een reactie achter!
De volgende fout is opgetreden
- {{ error }}
Je reactie is opgeslagen!
